بیماری خود ایمنی

بیماری خود ایمنی چیست

بیماری خود ایمنی چیست؟

اختلالات سیستم ایمنی بدن باعث فعالیت غیرطبیعی سیستم ایمنی می شود . به طوری که سیستم ایمنی بر ضد بدن عمل می کند و به بافت های خود صدمه می زند . بنابراین توانایی بدن در مبارزه با عوامل آسیب زا به شدت کاهش یافته و در برابر عفونت ها و بیماری ها عملکرد ضعیفی  از خود نشان می دهد .

در واقع سیستم ایمنی بدن در مقابل یک عامل نا شناخته آنتی بادی هایی تولید می کند که به جای مبارزه با آن عامل یا عفونت به بافت های خود بدن حمله می کند .

 

برخی از بیماری های خود ایمنی عبارتند از :

-آرتریت روماتوئید : یا همان روماتیسم مفصلی ، سیستم ایمنی بدن آنتی بادی هایی را تولید می کند که به مفاصل بدن حمله می کنند و باعث التهاب ، تورم و درد مفاصل می شوند .

 

-لوپوس : نوعی بیماری خود ایمنی است که در آن سیستم دفاعی بدن بر علیه بافت های پیوندی خود عمل کرده و به آنها اسیب می رساند . علائم آن ایجاد لکه های سرخ بر پوست بدن است . خانم ها 10 برابر آقایان بیشتر به این بیماری دچار می شوند .

 

-ام اس (MS) : سیستم ایمنی بدن به سلول های عصبی حمله می کند و باعث علائمی مانند درد و اسپاسم عضلانی ، ضعف ، عصبانیت و حتی کوری می شود .

 

-پسوریازیس : نوعی بیماری پوستی مزمن خود ایمنی است. هنگامی رخ می دهد که دستگاه ایمنی بدن سیگنال های اشتباه می فرستد که باعث افزایش سرعت رشد سلول های پوست می شود . این بیماری واگیر دار نیست . درمان قطعی ندارد اما می توان آن را کنترل کرد .

 

-واسکولیت :  اختلال در سیستم ایمنی بدن و التهاب در عروق خونی موجب واسکولیت می شود . این بیماری در حال حاضر غیرقابل درمان است . اما می توان با یکسری از داروها پیشرفت آن را کنترل کرد .

 

-بیماری سلیاک : که گلوتن موجود در گندم و جو و غیره به روده آسیب می رسانند .

 

 

بیماری خود ایمنی

 

این ها تنها چند نوع از بیماری های خود ایمنی بودند که افراد به آن دچار می شوند .

 

علائم بیماری های خود ایمنی

علائم بیماری خود ایمنی همیشه به صورت آشکار نیستند بلکه ممکن است علائم آن پنهان باشد . بسیاری از مردم به آرامی دچار بیماری خود ایمنی می شوند ، مانند سندرم روده تحریک پذیر ، بدون اینکه خودشان متوجه شوند که به این بیماری مبتلا شده اند .

 

در حقیقت ممکن است حتی 5 سال طول بکشد تا یک نشانه موثق و مطمئن از بیماری خود ایمنی تشخیص داده شود . حتی ممکن است بارها و بارها به پزشک های متفاوت مراجعه کنید و بازهم نتوانند بیماری خود ایمنی را تشخیص دهند . و این مساله به این علت است که علائم بیماری های خود ایمنی مبهم و مشابه یکدیگر هستند .

 

پس چگونه می توانیم بفهمیم که نشانه های ابتلا به بیماری خود ایمنی را داریم و در مورد آنها چه کاری می توانیم انجام دهیم ؟ بیایید با یکدیگر علائم این بیماری را بررسی کنیم

 

علائم شایع بیماری خود ایمنی

برخی از علائم شایع بیماری خود ایمنی که باید به دنبال آن باشید عبارتند از :

 

-سر درد

-عصبانیت و اضطراب

-جوش های قرمز روی پوست صورت یا پوسته شدن پوست بدن

-آکنه

-اگزما

-پسوریازیس

-آلرژی

-آسم

-خشکی دهان

-سرماخوردگی های مکرر

-درد و ضعف عضلات

-کاهش وزن یا افزایش وزن غیر عادی

-ناراحتی های دستگاه گوارش ( که ممکن است از نشانه های سندرم روده تحریک پذیر باشد )

-نفخ یا ورم معده

– اسهال یا یبوست

 

اگر یک یا چند تا از علائم بالا را دارید لطفا حتما آنها را جدی بگیرید . امیدواریم که مشکل خاصی نباشد و به زودی برطرف شود .

 

 

ارتباط بیماری خود ایمنی با عملکرد ضعیف روده

مطالعات متعددی در مجلات معتبر پزشکی lacant ، مجله پزشکی بریتانیا و مجله بین المللی Gastroenterology نشان می دهد که روده ضعیف موجب برخی بیماری های خودایمنی می شود . مانند لوپوس و آرتریت روماتوئید ( روماتوئید مفصلی ) و مشکلات سلامتی دیگر مانند آلرژی ، اوتیسم ، پسوریازیس ، سندرم متابولیک ، اگزما و … .

بنابراین اکثر محققان عملکرد ضعیف روده بزرگ را یک تئوری یکسان برای اکثر بیماری های خود ایمنی می دانند .

 

اما می شود امید داشت !! درحال حاضر علائم و دلایل ابتلا به بیماری های خود ایمنی مشخص شده و ما این امکان را داریم که آن را کنترل یا متوقف کنیم .

 

 

 

 

بیماری سلیاک یا سندرم روده تحریک پذیر شابع ترین بیماری خود ایمنی

 

 

بیماری خود ایمنی

 

بیماری سلیاک یا اسپروی سلیاک یک اختلال خودایمنی روده باریک با زمینه ژنتیکی (ارثی) است. در این بیماری گوارشی پرزهای روده باریک آسیب دیده و در جذب مواد اختلال دارد. در صورتیکه بیماران مبتلا به سلیاک پروتئینی از دسته گلوتن (gliadin) که در برخی از غلات مانند گندم، جو، چاودار و گاه جوی دوسر وجود دارد را مصرف کنند دچار علایم عدم تحمل می‌شوند. ظاهراً ورود گلوتن به سلولهای پرزهای روده موجب پاسخ سیستم ایمنی می‌شود. واکنش التهابی ایجاد شده موجب تحلیل پرزهای روده (villous atrophy) وکاهش فعالیت آنزیمهای روده می‌شود. چون بخش عمده‌ای از جذب مواد غذایی در روده در پرزهای روده انجام می‌گیرد تخریب پرزها موجب سوء جذب می‌شود. اغلب موارد بیماری سلیاک، ژنتیکی هستند. بیماری سلیاک واگیردار یا سرطانی نیست. این بیماری معمولاً به هنگام دوران شیرخوارگی یا اوایل کودکی (دو هفتگی تا یک سالگی) آغاز می‌شود.

 

 

درمان بیماری های خود ایمنی

متاسفانه باید گفت که بیماری های خود ایمنی تا کنون درمان قطعی و موثری نداشته اند . اما می توان از بروز برخی از این بیماری ها جلوگیری کرد ، یا روند پیشرفت برخی را کاهش داد یا کنترل کرد ، برخی از این بیماری ها هم ممکن است مدتی علائم خود را نشان دهند و با داروها و کاهش استرس و رژیم غذایی مناسب به ظاهر خوب شوند . اما با وجود استرس و تغذیه نا مناسب دوباره علائم آن باز می گردد .

 

برای کاهش علائم بیماری های خود ایمنی نکات زیر را رعایت کنید :

-تغذیه و رژیم غذایی سالم و مناسب (شامل همه گروه های غذایی ، ویتامین ها ، مواد معدنی ، آنتی اکسیدان ها و درشت مغذی ها (پروتئین ، کربوهیدرات ، چربی های سالم )

-کاهش استرس و اضطراب روزانه یا با کمک تمرینات یوگا و تمرینات ورزش trx

-فعالیت فیزیکی و برنامه تمرینی مناسب

-استراحت کافی

 

 

برخی راه های درمانی پزشکان :

-درمان جایگزینی هورمون ها

-انتقال خون

-داروهای ضد تورم و ضد التهاب

-داروهای ضد درد

-داروهایی که فعالیت سیستم ایمنی را سرکوب می کنند

-طب سوزنی

هیپنوتیزم

 

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *